அண்ணா கொஞ்சம் கேள்……

பிறப்பு : - இறப்பு :

tamil-girl

என் நான்கு வயதில் குடும்ப சுமையை
சுமந்தாள் அம்மா!
அவளுக்கென்று வெளிநாடு என்னும்
ஆயுதம் தேவைப்படவில்லை.
மூன்று வேளை உணவு தருவாள்
அதுவே நமது தேவையும் கூட
அதை சின்னதாய் சண்டையிட்டு,
கொண்டே ஆனந்தமாய் உண்ணுவோம்.
காலை விழித்ததிலிருந்து இரவு
தூங்கும் வரை முற்றம் முழுவதும்
ஓடிப்பிடித்து, உன்னை நானும் என்னை
நீயும் மாறி மாறி கிண்டலடித்து திரிவோம்.
நீ புரிகின்ற சாதனைகளை,
எனக்கு சாதகமாய் உருவாக்கி, பாராட்டு
முழுவதையும் எனக்கே வாங்கித்
தருவாய்.
நீ உடன் இருக்கும் வரை எனக்கோர்
துன்பம் என்று எந்த உறவையும்,
நான் நாடியதில்லை, என் அன்புக்குரிய
அம்மாவைத் தவிர.
பெண்களை உன்னருகில் நெருங்க
விடமாட்டேன். உன்னை விரும்புகின்ற
குமரிப்பெண்களை கோபத்தாலே அடிப்பேன்.
அதைப் பார்த்து நீயோ! புன்னகைப்பாய்.
சைக்கிள் பின்னால் நானிருக்க,
நான் அச்சம் கொள்ளும் வகையில்,
புயலை விட வேகமாக செல்வாய். ஆனால்,
ஒருநாள்கூட என்னை வீழ்த்தியதில்லை.
கண்ணீர் வந்தால் கைக்குட்டையாவாய்,
தூக்கம் வந்தால் தலையணையாவாய்,
நோய் வந்தால் மருந்தாவாய், இன்றோ!
பிரிவு வந்தது. என்னவானாய் நீ?
நம் நாட்டில் இல்லா தொழிலையா!
வெளிநாட்டில் கண்டாய்? கடன்பட்டு படிக்க
வைக்கும் நீ! உன் தொழிலுக்கான
அத்திவாரத்தை போட்டிருக்கலாமே, அப்பணத்தில்!
உலகநடப்பு முழுவதும் நீ சொல்லி தந்ததே.
என் முதல் ஆசானும் நீயேயானாய்.
ஓர் ஆசானாய் உன் தங்கைக்கு இன்னும்
நிறையவே கற்றுத்தர வேண்டும்.
நீ செல்லும் போது வாசல் கதவோடு
நின்று அழுத என்னை கட்டியணைத்து
உனக்கே தெரியாமல் நீ அழுதது
இன்னும் என் கண் முன்னே!
போதும், அண்ணா! போதும்!
வெளிநாடு என்னும் அந்நியனால்
உன் பாசம், அன்பு, அரவணைப்பு,
உன்னுடன் நான் போடும் சண்டைகள்
இவை அனைத்தையும்
நான் இழந்தது போதும்.
வேண்டாம், அண்ணா! வேண்டாம்!
உன் பிரிவு என்னும் கொடிய
அரக்கி என்னை
கழுத்தறுக்கும் நிலை
வேண்டாம்.
வா, அண்ணா! வா!
கண்ணீருடனும், நெஞ்சில் அழியா
உன் நினைவுகளோடும் தினம் தினம்
மனதுக்குள் அழுதுகொண்டிருக்கும்
தங்கையைக் காண வா.

http://www.kathiravan.com/?page_id=1302

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Share with your friends










Submit